Berichten weergeven met het label scandinavische thriller. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label scandinavische thriller. Alle berichten weergeven

woensdag 28 mei 2014

Springvloed

Jawel, we hebben weer een schrijversechtpaar. Cilla & Rolf Börjlind schreven samen Springvloed. Cilla en Rolf Börjlind zijn de meest gevierde en bekroonde scenarioschrijvers van Zweden. Hun crimeseries en -films worden gekenmerkt door sterke plots en charismatische personages die worstelen met levensechte conflicten en die gedreven worden door hun passie voor sociale rechtvaardigheid. Bekende scenario's van hun hand zijn o.a. de Martin Beck films. Springvloed is hun thrillerdebuut.

woensdag 13 november 2013

De tweede zonde

Opnieuw een Scandinavische thriller die iets met kou, donker en barre omstandigheden te maken heeft. Toeval of niet? Blijkbaar vormt het koude noorden een prima decor voor verhitte emoties die leiden tot lugubere misdaden.

Asa Larsson schreef de Tweede zonde Twee verhalen. Eén in het heden, één in het verleden. En uiteindelijk komen ze natuurlijk bij elkaar. In het heden vindt een aantal verdachte sterfgevallen plaats, in het het verleden ligt de oorzaak. En dat maakt het verhaal meteen zo bijzonder. Het 'oude' verhaal intrigeerde me het meest, het 'nieuwe' verhaal boeide me vanwege de beschrijving van dat koude, barre noorden van Scandinavië. 

woensdag 30 oktober 2013

Het stille graf

Hoog in het noorden van Scandinavië komt een aantal landen bij elkaar: Zweden, Finland en Rusland. Het is er in de zomer lang licht en in de winter lang donker (en vooral koud). Zie hier de basisingrediënten voor weer een spannende Scandinavische thriller: Het stille graf. Trouwens het verhaal van Tove Alsterdal is niet alleen spannend, maar ook nog eens zeer boeiend door de historische achtergrond die zij schetst.

Katrine is journaliste en woont in Londen. Als ze wordt ontslagen besluit ze, mede door de alarmerende berichten over haar moeder, een bezoek te brengen aan haar geboorteland Zweden. Daar treft ze haar demente moeder aan die niet meer voor zichzelf kan zorgen en die ze in een verpleeghuis laat opnemen. Bij het opruimen van haar moeders huis komt Katrine brieven tegen waarin een makelaar haar moeder een exorbitant aanbod doet voor een huis waarvan Katrine niet eens het bestaan wist. Voordat ze het huis verkoopt besluit ze er eerst zelf een kijkje te gaan nemen. En zo komt ze in het hoge noorden terecht waar de gemeenschap nog een grote sociale controle kent, maar waar geheimen ook zeer halsstarrig onder de (ijs)oppervlakte kunnen blijven. Katrine ontrafelt het verhaal van haar grootmoeder en overgrootmoeder. Daarvoor gaat ze zelfs naar Rusland en duikt ze in de archieven van de geheime politie uit de communistische tijd.

Voor de een wellicht verhaallijnen die de vaart uit het verhaal halen, voor mij juist van bijzondere toegevoegde waarde door de verschillende tijdsbeelden die bij elkaar komen.
Alles klopt aan dit boek: prachtig, stilistisch taalgebruik, krachtige, aansprekende hoofdpersonen met wie je je kunt identificeren en een tot de verbeelding sprekende geschiedenis waarvan de naweeën nog maar ternauwernood tot bedaren zijn gekomen.

Tove Alsterdal heeft met Het stille graf een geweldig boeiende thriller geschreven waarbij de opkomst van het communisme in de jaren dertig van de vorige eeuw en de verwoestende maatschappelijke gevolgen daarvan als een rode draad door het verhaal lopen.

Reserveer in onze catalogus

zaterdag 7 september 2013

Duivelskus - Unni Lindell

Wat is er met Unni Lindell gebeurd? Rommelig. Dat is het eerste woord wat in mij opkomt na het uitlezen van 'Duivelskus'. Verslonden heb ik ze, de eerdere boeken van Lindell over de inspecteur Cato Isaksen. Heerlijke boeken met én een mooi verhaal met verrassend plot, en aandacht voor de hoofdpersonen. Al met al vond ik het een van de betere series uit de inmiddels ruime keuze Scandinavische thrillers.
Maar dit boek laat mij achter in een beetje verwarde staat. Teleurgesteld eigenlijk. Want het leest domweg niet zo lekker als die andere boeken. Waar 'm dat in zit? Misschien wel de structuur. Of dat het te lang duurt voor het echt spannend wordt en je door wilt lezen?
Of zijn het de staccato teksten, gecombineerd met de onduidelijkheid in het begin van het boek? Je weet domweg niet in wat voor verhaal je eigenlijk beland bent.

Aan de verhaallijn zelf ligt het niet; daar zitten voldoende ingrediënten in voor een lekkere crime-novel...
"Vivian Glenne, eind dertig en moeder van drie kinderen, wordt half begraven gevonden vlak bij haar huis. Terwijl Marian Dahle en Cato Isaksen op de zaak worden gezet, gaat Vivians oudste zoon, de 15-jarige Dan, met zijn vriend Jonas zelf op onderzoek uit. Als blijkt dat Vivian werd gevolgd door een grijze man in een donkere BMW, wordt ook duidelijk dat zij een relatie had met deze veel oudere man. Maar wie is hij? En waarom is Vivian vermoord?"
Daar kun je toch wel wat mee, zou je denken. Maar iets klopt er niet. Waar in de eerdere boeken een interessante verhaallijn meeliep over de hoofdpersoon, komt dat in dit deel niet echt uit de verf. Kortom: de andere boeken waren beduidend beter dan 'Duivelskus'. Wie een verklaring heeft voor deze terugval mag het zeggen...

Reserveer in onze catalogus

woensdag 26 juni 2013

The Killing

Geen boek dit keer, maar een TV-serie.

Huiveringwekkend boeiend vond ik de 20(!) afleveringen van The Killing (Forbrydelsen in het Deens). 20 afleveringen om één moord op te lossen, jawel. Het gaat om een wel erg brute moord op een 19 jarig meisje, dochter van de eigenaar van een verhuisbedrijf en zijn vrouw, en zus van twee jongere broertjes. Enige aanknopingspunt voor de politie is de auto, die onderdeel uit blijkt te maken van een wagenpark van het campagneteam van één van de kandidiaten voor de burgermeestersfunctie in Kopenhagen.

En daarmee zijn de drie verhaallijnen van de 20 afleveringen geschetst: het gezin Birk larsen dat met de vondst van het dode lichaam van hun dochter en de steeds meer naar voren komende afschuwelijke details moet zien om te gaan, het rechercheteam van Kopenhagen onder leiding van Sarah Lund en haar rivaliserende opvolger Jan Meyer, dat steeds op het verkeerde been wordt gezet en het campagneteam van Troels Hartmann, dat met de verkiezing van Troels tot burgermeester een nieuw elan in Kopenhagen wil bewerkstelligen en die te maken krijgen met allerlei onverkwikkelijke campagnestrategieen en dat alles voor slechts één doel.

Dat is wat The Killing zo ontzettend boeiend maakt. Het is de afwisseling van deze drie verhaallijnen die ieder afzonderlijk zo totaal verschillend zijn en zo dicht bij elkaar liggen. Langzaam zie je twee mensen uit elkaar groeien, die zoveel van elkaar houden, maar hun verdriet niet kunnen uiten naar elkaar. Ook de moeilijke zoektocht naar de moordenaar, de belangen die daarbij een rol spelen, de makkelijke manier waarop je een tunnelvisie ziet ontstaan en hoe, ondanks rivaliteit, de bewondering voor elkaars vakmanschap Sarah en Jan dichter bij elkaar brengen is geweldig in beeld gebracht. De strijd om het burgermeesterschap tenslotte kent veel intriges en dubbele agenda's. Wat betekent dit voor een politicus met slechts één doel voor ogen die daarbij ook nog zijn politieke integriteit wil bewaren en die door zijn campagneteam voor soms wel erg moeilijke keuzes wordt gesteld.
Prachtige karakters, stuk voor stuk, en voortreffelijk gespeeld.

Inmiddels is er een seizoen 2 en een seizoen 3 verschenen, maar daar ben ik nu nog niet klaar voor. Het is al weer een aantal weken geleden dat ik de laatste aflevering heb gezien en ik betrap mezelf er met enige regelmaat op dat ik de verschillende scenario's langs ga, die naar voren komen in de serie. Of ze met elkaar kloppen en logisch zijn. Ik kom er niet helemaal uit. Misschien moet ik eerst alle twintig aflevering van seizoen 1 nog eens bekijken. Ik zeg je: dat zal geen straf zijn!

Reseveer in onze catalogus

vrijdag 14 juni 2013

Håkan Östlundh - De Indringer

"Zeker weer een Scandinavische thriller?", zo luidde het commentaar van een van mijn zeer gewaardeerde mede-bloggers. En jawel. Het is er inderdaad wéér eentje. 'De Indringer' van de Zweedse auteur Håkan Östlundh heb ik onlangs in een behoorlijk rap tempo uitgelezen: de spanning in het boek is al snel voelbaar en  houdt je vast. En laat dat nou net datgene zijn wat er voor zorgt dat je door wilt blijven lezen. En mensen die mij kennen, weten ook dat ik mij als regelmatig Zweden-bezoeker een beetje 'thuis voel' in deze thrillers. Dat heeft (gelukkig) meer te maken met het land, de plaatsen en de natuur, dan met de gebeurtenissen die beschreven worden...
"De uitgelaten vakantiestemming is op slag voorbij als Henrik, Malin en hun twee jonge kinderen bij thuiskomst op Fårö de gezinsfoto terugvinden met gaten op de plek van hun ogen. De onrust groeit door de anonieme dreigbrieven die volgen en ontaardt zelfs in regelrechte paniek als hun dochtertje op haar eerste schooldag na de vakantie tijdens de lunchpauze wordt ontvoerd. En dat blijkt nog maar het begin … Inspecteur Fredrik Broman en zijn collega`s van de recherche in Visby nemen de zaak zeer serieus, maar hebben aanvankelijk geen enkel aanknopingspunt. Speelt een oude familievete op het kleine eiland een rol? Of is de dreiging eerder afkomstig van het Zweedse vasteland? En waarom is Henrik, een internationaal bekend fotograaf, eigenlijk vanuit Stockholm teruggekeerd naar zijn geboortedorp? Vaststaat dat het gezin ernstig wordt bedreigd. Terwijl de herfst over Fårö valt en het steeds vroeger donker wordt, is er iemand die het gezin voortdurend in de gaten houdt en geduldig zijn tijd afwacht - wacht op het juiste moment om een rekening te vereffenen."
Laat ik eerlijk zijn: het is geen topper zoals Mankell of de Noorse schrijver Jo Nesbø, maar het boek leest als een trein. Het plot had wellicht nog net even iets spannender gekund, maar dat mag iedereen uiteraard zelf uitvinden. Ik vind Östlundh het lezen meer dan waard!

Bekijk hieronder de Zweedse trailer over het nieuwste boek (dat nog niet in Nederland is verschenen):


Reserveer in onze catalogus

vrijdag 10 mei 2013

Lars Kepler - Slaap

De nieuwe Kepler is uit. En het is weer net zo spannend als in de voorgaande delen. We hebben er op dit blog natuurlijk al vaker aandacht aan besteed (hier en hier), dus waarom dan toch weer opnieuw bij een nieuw deel?
Simpel. Dit zijn boeken die je zo direct bij de strot grijpen dat je niet anders kunt dan verder lezen. 'Slaap' is de vierde thriller met Joona Linna in de hoofdrol, van het Zweedse schrijversechtpaar Ahndoril.
"Joona Linna wordt in Slaap geconfronteerd met zijn oudste vijand, de seriemoordenaar Jurek Walter. De man voor wie Linna alles wat hij liefhad moest achterlaten. Walter slijt zijn dagen in een psychiatrische inrichting, waar hij al jaren in volledig isolement leeft. Maar als op een koude winteravond een van zijn laatste slachtoffers levend wordt gevonden, verandert de situatie volledig. Waar heeft deze doodgewaande jonge man de afgelopen dertien jaar doorgebracht? 
De onverwachte getuigenis van de man zorgt ervoor dat de zaak opnieuw geopend wordt. De tijd dringt, levens kunnen worden gered. Maar iemand moet het vertrouwen van de seriemoordenaar zien te winnen."(Crimezone)
Opnieuw valt op dat er geschreven wordt in de tegenwoordige tijd: het voelt alsof je er als lezer echt bij bent, het samen meemaakt. De schrijvers zijn op de helft van het aantal voorgenomen boeken over Linna. Er komt dus nog genoeg om ons thrillerliefhebbers blij mee te maken...

Reserveer in onze catalogus

woensdag 6 maart 2013

De hemel is een plek op aarde

Ik heb de ene Scandinavische thriller nog niet uit of de volgende dient zich al weer aan. En weer een boek dat je in een ruk uitleest.

Stel, je kind van 4 komt in huis en vertelt vrolijk dat het een fijne dag heeft gehad op de creche. Ze hebben lekker buiten gespeeld en er was ook nog een man waar je bij in de auto mocht zitten en die je snoepjes gaf. Je kind is vrolijk en mankeert niets. Wat doe je? De ouders in deze thriller vinden het een beetje vaag en toch wel verontrustend en besluiten de creche te bellen. Daar weten ze nergens van. Ja, zeker zijn ze buiten geweest en ja, het zou kunnen dat een van de kinderen even aan de aandacht ontsnapt is. Ze doen uiteraard hun uiterste best, maar ja de bezuinigingen maken het er niet makkelijker op om voldoende personeel in te kunnen zetten om alle kinderen op elk moment goed in de gaten te houden. Een aantal ouders besluit de politie te bellen ook al is het een vaag verhaal en een aantal gaat voor de zekerheid bij het ziekenhuis langs ter controle, maar er is lichamelijk niets te vinden. Dan wordt er een kind zwaargewond gevonden op een plek waar het onmogeljk uit zichzelf heen kan lopen. Dan gaan er natuurlijk alarmbellen rinkelen en het wordt nog erger, want vlak voor Kerstmis verdwijnt er een kind.

In 'De hemel is een plek op aarde' van Ake Edwardson wordt de spanning opgevoerd door de kleine inkijkjes die we krijgen van de dader. Er ontstaat een beklemmende sfeer, en je voelt en merkt al snel dat de dader zelf in het verleden ook slachtoffer is geweest al duurt het tot bijna het einde van het boek voor je er achter komt waarvan precies. En dat maakt het dan weer zo in en in triest.
Wij volgen het onderzoek via hoofdinspecteur Erik Winter en zijn collega's, die ook van de schrijver de nodige diepgang (en sympathie) mee krijgen.

Naast het onderzoek naar het mishandelde en het verdwenen kind loopt een onderzoek naar een aantal studenten dat wordt mishandeld en die ternauwernood aan de dood ontsnappen. En dat alles in een sfeer rond Kerstmis en beschrijvingen van de rituelen die bij die tijd van het jaren horen in Zweden. Dat geeft weer een extra dimensie aan het verhaal, want die rituelen zijn heel anders dan bij ons. Het voelde voor mij waarschijnlijk extra goed, omdat ik het boek las in de periode tussen Kerst en Oud en Nieuw. Wellicht het enige minpuntje in het boek vond ik het wat gezochte verband tussen de twee onderzoeken. Maar dat is wat mij betreft slechts een detail. Ik vond het een heerlijk boek om te lezen.

De boeken in de serie met Inspecteur Winter zijn verfilmd en worden op DVD uitgebracht in de reeeks Lumière Crime Serie: Inspector Winter (4 afleveringen: Een vlucht vooruit, Kamer nr 10, Nog niet dood, De laatste winter). Die ga ik zeker kijken!

Reserveer in onze catalogus


woensdag 23 januari 2013

Vuurmoord

Dit keer weer eens een Scandinavische thriller. Ze kunnen er wat van, onze noorderburen. Ik las Vuurmoord van Jorun Thorring. 'Vuurmoord' is al de derde thriller van deze schrijfster, na 'Schaduwsporen', 'Poppenspel' en 'Tarantula', maar ik heb nog niet eerder wat van haar gelezen.

'Vuurmoord' speelt zich af in het noorden van Noorwegen, in Tromso. Het is oktober 2007 en er breekt brand uit in het centrum van de stad. Tussen de resten van de brand vindt de politie het stoffelijk overschot van een man, die bekend staat bij de politie als alcoholist. Deze man speelde eerder, in 1969 ook een rol bij een grote brand in de stad. Bij deze brand kwamen twee personen om het leven. En net nu (oktober 2007) verschijnt er een man die beweert één van de personen te zijn die in 1969 bij de brand omkwam. Wat is de relatie tussen deze twee branden en, vooral ook, wat is de relatie tussen alle betrokkenen toen en nu? Politie inspecteur Aslak Eira, afkomstig uit Lapland, gaat op onderzoek uit en komt er al gauw achter dat er inderdaad een relatie moet bestaan als er meer doden vallen die in verband gebracht kunnen worden met de brand uit 1969.

Spannend boek om te lezen. Vanwege de intrigerende plot, maar zeker ook vanwege de sfeer van het Noorse land in oktober, wanneer de dagen steeds korter worden en de kou steeds venijniger. En wat natuurlijk ook niet onbelangrijk is: de beschrijving van de verschillende personages die in het boek voorkomen en die zeer geloofwaardig en aansprekend zijn beschreven. Dat geldt niet in de laatste plaats voor Aslak Eira, die als alleenstaande vader, naast het onderzoek, ook nog te maken heeft met een puberende 17-jarige zoon. Prima thriller, uitstekend tijdvijdverdrijf!

Reserveer in onze catalogus

woensdag 26 december 2012

The Bridge

10 uren aan de TV gekluisterd zitten. Dan moet je van goede huize komen.

Op 1 juli 2000 wordt door de Zweedse koning Karel XVI Gustaaf en de Deense koningin Margaretha II de Sontbrug tussen Zweden en Denemarken geopend. De brug vormt de verbinding tussen Kopenhagen en Malmo. Het is deze brug die het decor vormt voor de spannende 10-delige serie The Bridge.

Ergens op deze brug ligt de grens tussen Zweden en Denemarken en precies op die grens wordt het lijk gevonden van een Zweedse politica: de ene helft ligt in Zweden, de andere helft in Denemarken. Als de mensen van het forensisch lab het lichaam willen meenemen blijkt het lichaam precies op de grens doormidden te zijn gesneden. Nader onderzoek toont aan dat het echter niet het lichaam is van één maar van twee vrouwen. Wie neemt de leiding in het onderzoek? De wat eigenaardige Zweedse rechercheur Saga Norén uit Malmo of de beminnelijke Deense rechercheur Martin Rohde uit Kopenhagen? Ze zijn gedwongen samen te werken, zijn allebei op hun eigen manier bijzonder goed, maar hebben te maken met een moordenaar met een boodschap. En die boodschap wordt stukje bij beetje duidelijk gemaakt door een journalist die als tussenpersoon fungeert.



In deze serie wordt niemand gespaard. Bedenk dat het geen Amerikaanse feel good movie is. Het loopt regelmatig slecht af en gelukkig ook wel eens goed  net als in het echte leven. De motieven van de dader blijken uiteindelijk heel persoonlijk uit te pakken.
Ge-wel-di-ge serie!

Reserveer in onze catalogus

woensdag 8 augustus 2012

Tweeling

De vakantie was dit jaar weer goed voor een paar ontdekkingen, een paar gouwe ouwe en een enkel juweeltje.

Nog niet eerder las ik iets van de Noorse schrijfster Merete Junker. In mijn vakantietas zat dit jaar 'Tweeling', ondertitel: scandinavische psychothriller. 'Tweeling' is het tweede boek van Merete Junker over Mette Minde, een journaliste bij de Noorse radiozender NRK. Drie gebeurtenissen in het plaatsje Skien lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden: een zelfmoord, een moord en een verdwijning. Mette legt verbanden en ontdekt geheimen uit het verleden die uiteiendelijk tot een verrassende ontknoping leiden. Dat het boek 'Tweeling' heet is niet zo vreemd. Maar liefst drie tweelingen maken hun opwachting en daar waar mensen zoveel op elkaar lijken ontstaat gemakkelijk verwarring.

Merete Junker debuteerde met 'Het meisje met de ballon', waarmee ze meteen de debutantenprijs voor thrillerschrijver in Noorwegen won.
'Tweeling' voldoet aan alles wat je van een scandinavische psychothriller mag verwachten. Interessante karakters, goede sfeer beschrijving en lekker spannend. Perfecte vakantie leeskost dus.

Reserveer in onze catalogus

vrijdag 9 maart 2012

Lars Kepler - Getuige

Dit is een boek dat je naar de strot grijpt. Heel direct geschreven, met vaart, en zo indringend dat sommige plotwendingen aanvoelen als een klap in je gezicht.
Getuige is het derde boek van het Zweedse schrijversechtpaar dat schuil gaat achter de naam Lars Kepler. Ter gelegenheid van het verschijnen van deze titel waren de schrijvers deze week in Nederland. Ondergetekende kon aanwezig zijn bij een meet & greet in Amsterdam, ware het niet dat ik nogal aan het snotteren was met traanogen. Dat wilde ik de overige thrillerliefhebbers van de crimezone buzz-club toch niet aandoen. Ik heb dus wat gemist, maar maak het met deze blogpost misschien een beetje goed.
Alexander Ahndoril en Alexandra Coelho schrijven letterlijk samen aan hun boeken: ze praten voortdurend over het verhaal. Een plot wordt aan de keukentafel bedacht, stukken tekst worden heen en weer gemaild. De hoofdpersoon uit hun boeken is Joona Linna, een Fin. Waarom? In Zweedse thrillers is de hoofdpersoon vaak een alcoholische, sombere en gescheiden politieman. De schrijvers wilden iets anders. een heel ander type, met een verleden dat in de acht boeken (!) langzaam zal worden uitgerold...
We schreven op dit blog al over het debuut van Lars Kepler, Hypnose, en stipten daar ook al de commotie aan over de zoektocht naar de ware identiteit achter Lars Kepler:
Het manuscript zonden ze naar hun uitgever, maar zonder hun ware identiteit te onthullen. Alexander: ‘We hadden een speciaal emailadres aangemaakt en de brief ondertekende we met Lars Kepler. We wilden dat Hypnose zou worden beoordeeld op het verhaal, de plot, en niet op de auteurs die we al waren. Het klinkt ineens een beetje gek, maar wij vonden het echt een goed idee.’ De uitgever, waar Alexander en Alexandra beiden al eerder publiceerden, was direct enthousiast. Maar hij weigerde verder te lezen voordat hij wist wie Lars Kepler was. Alexandra: ‘Hij zei later, het verhaal was zo heftig. Wie bedenkt er nu zo iets. Het had wel een gevaarlijke gek kunnen zijn die het schreef. Achteraf deed de wijze van groeten in de brief de uitgever vermoeden dat het Alexander zou kunnen zijn. Zo zie je maar.’ Ze besloten hun identiteit bekend te maken, maar alleen als ze op voorhand zouden horen dat het boek zou worden uitgegeven. Die belofte kwam er. De uitgever betaalde negen miljoen kronen voor het debuut, omgerekend 1 miljoen euro.Daarna kwam alles in een stroomversnelling, vertelde Alexandra. ‘Er werden direct al enkele hoofdstukken vertaald en meegenomen naar de London Book Fair.’ Uitgevers rolden over elkaar heen om de rechten binnen te slepen. De vertaalrechten werden voor astronomische bedragen verkocht. Inmiddels staat de teller op 38 landen. Het megasucces, ruim voor de verschijning van het boek, was het startpunt van een nieuwe Zweedse hype. ‘Het werd een ware heksenjacht,’ vertelt Alexandra. Aftonbladet, de grootste Zweedse tabloid, moest en zou erachter komen wie de geheimzinnige Lars Kepler was. Ze begonnen te spitten. Ze openden zelfs een hotlijn om tips te verzamelen.’ (crimezone.nl)
Maar even weer terug naar het boek.
De Birgittagården is een internaat voor jonge vrouwen met destructief gedrag. Op een donkere herfstnacht wordt een van de opgenomen meisjes vermoord in de separeerkamer van het internaat. Ze wordt met beide handen voor haar gezicht gevonden op het bed. Niemand heeft iets gezien en een van de meisjes is spoorloos verdwenen. Inspecteur Joona Linna reist af naar de Birgittagården en bevindt zich al snel midden in de meest raadselachtige moordzaak waarop hij ooit is gestuit. Als hij op zoek gaat naar de oplossing, worden er verwoestende krachten in werking gezet. Er zijn geen getuigen, maar kort na de gewelddadige moord begint een vrouw in Stockholm de tiplijn van de politie te bellen met informatie. Eerst vraagt ze geld voor haar inlichtingen, maar later verzoekt ze hen alleen maar te luisteren, steeds wanhopiger.
Het is echt wel weer even geleden dat ik een boek las dat ik echt niet aan de kant wilde leggen. Verslavend is het, zonder overdrijven. De schrijfstijl van Lars Kepler zorgt er voor dat je in no time deelgenoot bent van het verhaal, Of, om maar een nog toepasselijker term te gebruiken, je bent getuige. Je bent er bij, zo dichtbij dat het bijna verlammend gaat werken en je bang bent dat je ontdekt wordt. Naast het spannende verhaal zelf leer je ook Joona Linna beter kennen. En als je uiteindelijk het boek dichtklapt, weet je het: het volgende boek wordt zo mogelijk nog spannender...
De filmrechten zijn bij het verschijnen van Hypnose al verkocht. De eerste film, Hypnotist verschijnt nog dit jaar in de bioscoop. De Nederlandse première is waarschijnlijk tijdens het tweede Lumiere filmfestival, eind van dit jaar. Film twee en drie zijn al in de maak, allemaal met een andere regisseur.
Ik kan bijna niet wachten...

Reserveer in onze catalogus

vrijdag 24 februari 2012

Varg Veum

Varg Veum is de hoofdpersoon in een serie thrillers van de Noorse schrijver Gunnar Staalesen. Deze boeken zijn de moeite van het lezen zeker waard, maar ik wil het deze keer graag hebben over de films. Een dvd-box met zes films over deze solistische privédetective zorgen er voor dat je meegezogen wordt in de verhalen. Een aantal afleveringen is uitgezonden op de Belgische tv en ook in Nederland kwam al eens wat voorbij.
Varg Veum (gespeeld door Trond Espen Seim) woont in Bergen aan de westkust van Noorwegen en is een jonge roekeloze privédetective die geen onrecht kan dulden. Met zijn ongewone onderzoeksmethodes flirt hij vaak met de grens van de wet. 

Dat lijkt een veel voorkomend gegeven in een serie spannende films, maar het gaat geen moment vervelen.
Er is iets met die Scandinavische manier van filmen. Het kleurgebruik? Of het idee dat de casting altijd precies goed is? Zo zat ik afgelopen week in de bioscoop te kijken naar de film 'The girl with the dragon tattoo', de Engelstalige verfilming van het eerste deel van de Stieg Larsson-boeken. Spannende film, zeker geen slap aftreksel, maar het gevoel bekruipt je dat deze versie niet helemaal nodig was. De originele Zweedse versie is uiteindelijk toch nét even iets beter. Ok, nou heb ik ook wel een beetje een zwak voor de Scandinavische taal..

Om kort te gaan: als je houdt van krimi's, met hoofdpersonen die ook zo hun nukken hebben en niet altijd even tactisch zijn (maar die je op de een of andere manier toch sympathiek gaat vinden), dan moet je deze films maar eens bekijken.
Noors film-avondje dan maar?



Reserveer in onze catalogus

vrijdag 2 december 2011

Jo Nesbø - De Roodborst

Opnieuw wend ik mij tot de scandinavische thrillers, gewoon omdat dit weer zo'n geweldig boek is.
De Roodborst was mijn eerste kennismaking met de schrijver Jo Nesbø. Het is er eentje uit een serie over Harry Hole, politie-inspecteur in Oslo. Als je een paar van deze boeken gelezen hebt, ga je een beetje van de hoofdpersoon houden. Ook al is het een onconventionele bruut, een hork, of hoe je het ook wilt noemen. Sympathie wekt 'ie op. Daar komt nog bij dat de verhalen erg spannend zijn, en dat de stijl heerlijk direct is, met vaart én veel humor geschreven.
"De Noorse politie-inspecteur Harry Hole, een met drinken gestopte alcoholicus, al bekend uit Nesbø's vorige werk, raakt betrokken bij het onderzoek rondom een gevaarlijk Zuid-Afrikaans wapen dat door neonazi's naar Noorwegen zou zijn geëxporteerd. Behalve naar neonazi's leidt het spoor ook naar oude nazi's: een groep Noorse oud-collaborateurs die in de Tweede Wereldoorlog aan de kant van de Duitsers vochten. De zaak wordt nog veel verontrustender als blijkt dat er een aanslag op de Noorse troonopvolger wordt beraamd. Vlotgeschreven, niet van humor gespeende spannende thriller, met veel actie. De vaart wordt erin gehouden door een voortdurende wisseling van locatie en heen en weer springen in de tijd: van de loopgraven bij Leningrad in de Tweede Wereldoorlog tot Oslo in het jaar 2000. Harry is een sympathieke held wiens prille romance mooi in de plot is ingebed. 'Voor wie zich eens wil onderdompelen in complotdenken en ook nog eens een fijne actiescène wil meepikken', concludeerde VN's Detective & Thrillergids die twee sterren gaf."
Toegegeven, de gedeelten die in het verleden spelen moet je wel even door... Maar als je eenmaal in het verhaal zit, wil je er beslist niet meer uit.
Nesbø is een Noorse auteur en voormalige profvoetballer en rockmusicus. Over zijn kunsten op deze laatste 2 gebieden kan ik niet zoveel zeggen, maar in het schrijven is hij meesterlijk! Als je de boeken op volgorde wilt lezen, moet je beginnen met De Vleermuisman. Het laatste boek in de serie, De Schim, is net verschenen: al in bestelling en snel in de bieb!

Reserveer in onze catalogus

woensdag 7 september 2011

Kjell Ola Dahl: De vrouw in plastic

Vooruit! Dit is weer zo'n fijne rechttoe-rechtaan detective. Leest als een trein en kan zo verfilmd worden. Je ziet gewoon de personages voor je; de verhoudingen binnen het rechercheteam en de verschillende lijntjes die ontrafeld dienen te worden voordat de moord is opgelost.

Kjell Ola Dahl is een Noorse schrijver die eerst psycholoog en leraar was voordat hij zich volledig op het schrijven richtte. Grappig, dat je dat zo vaak ziet: een psycholoog die gaat schrijven en dan vooral detectives en thrillers.

'De vrouw in plastic' is Veronika Undset en toevallig of niet, inspecteur Frank Frolich had haar net de afgelopen dagen een aantal keren ontmoet. De lijntjes die Frank en zijn chef Gunnarstranda (niet bepaald elkaars dikste vrienden) moeten onderzoeken zijn de onder andere de bende van Kadir Zahid, de verdwijning van de Ugandese Rosalin M'Taya, de moord op Sivert Almeli en daarbij wordt Frank ook nog geconfronteerd met zijn verleden door een ontmoeting, na vele jaren, met zijn oude schoolvriend Karl Anders. En niet alles loopt even goed af...

Reserveer 'De vrouw in platic' in onze catalogus

vrijdag 26 augustus 2011

Hjorth Rosenfeldt - Wat Verborgen Is

'Stieg Larsson creëerde Mikael Blomqvist, Henning Mankell maakte Wallander onsterfelijk. Maak nu kennis met Sebastian Bergman.'

Dat klinkt veelbelovend. En ik kan niet anders zeggen dan dat het de spijker op zijn kop is. De Scandinavische misdaadliteratuur blijft ongekend populair, en hoe meer er verschijnt, hoe meer ik geneigd ben om het koren van het kaf te scheiden.
Gelukkig verschijnt er dus af en toe een nieuw noords juweeltje, en 'Wat Verborgen Is' van Hjorth Rosenfeldt is er één van.
Het gaat hier om een schrijversduo: Hans Rosenfeldt is acteur, toneelschrijver en presentator; Michael Hjorth is mede-eigenaar van een Zweedse productiemaatschappij voor televisie, film en theater. Samen leveren ze het eerste deel af van wat nu al 'De Bergmankronieken' wordt genoemd.
Het lichaam van de zestienjarige Roger wordt gevonden in een moerassig gebied. Hij lijkt omgebracht met messteken, maar nader onderzoek toont aan dat de kogel die hem doodde is weggesneden. Het spoor leidt naar het elitaire Palmlöv College, een school die eigenlijk veel te duur was voor de jongen. Een oude vriend vraagt psycholoog Sebastian Bergman om hulp bij het onderzoek, maar Bergman heeft zelf al genoeg zorgen. Hij moet de erfenis van zijn moeder afwikkelen en stuit daarbij op brieven die hij nooit had mogen lezen.
Sebastian Bergman doet mij denken aan Dr. House (daar is 'ie weer): met eenzelfde lompheid, sarcasme en intelligentie worstelt hij zich door het dagelijks leven. Ook de andere karakters in het boek zijn fraai en herkenbaar beschreven. Je ziet ze voor je, aan het eind van het boek meen je ze zelfs te kennen.
Het is de combinatie van geloofwaardige hoofdpersonen, mooie sfeerbeschrijvingen en de aanhoudende spanning die er voor zorgen dat je dit boek niet aan de kant legt.

Het enige minpuntje: wie is er verantwoordelijk voor de cover van de Nederlandse uitgave? Mensen die op basis daarvan het boek uit de schappen halen, raken wellicht een beetje vertwijfeld. De foto kan ik niet rijmen met het verhaal; het verbeeldt in ieder geval niet een scene. Vreemd!

Verplicht leesvoer voor iedereen die van dit genre houdt!
Helaas moeten we nog tot 2012 wachten tot het tweede deel in de serie verschijnt. Ik ben nu al blij dat het niet bij voorbaat slechts een trilogie betreft. Meer, meer, meer!

Reserveer in onze catalogus

donderdag 7 juli 2011

Deense Dubbel: Mikkel Birkegaard

Sorry hoor, maar toch even weer terug naar de spannende boeken. Ik heb er namelijk net twee uit die de moeite van het lezen (en van het bespreken) meer dan waard zijn.

Bij het neuzen tussen de spannende boeken stuitte ik op een paar fraaie omslagen (en dat werkt bij mij altijd wel aardig). Het bleek ook nog te gaan om een scandinavische auteur, maar een voor mij onbekende: Mikkel Birkegaard.

Beide boeken direct meegenomen dus, en ook achter elkaar en in één ruk uitgelezen.
'Libri Di Luca' is het debuut van deze Deense schrijver. Hij schreef maar liefst vijf jaar aan zijn eerste thriller. De eerste week na verschijnen gingen meteen tienduizend exemplaren over de Deense toonbank.

"Libri di Luca, genoemd naar een boekhandel in Kopenhagen, begint met een verdacht sterfgeval. De eigenaar, Luca Campelli, van Italiaanse komaf, dondert tijdens het lezen van een boek over de balustrade. Zijn zoon Jon, een blitse advocaat, erft de zaak. Enkele dagen na de begrafenis wijdt Luca's knecht Iversen Jon in in de geheimen van het Bibliofielengenootschap, waarin Luca een belangrijke schakel vormde. De leden, Lettores genaamd, bezitten magische krachten. Maar de zender-Lettores, die door een tekst voor te lezen de gedachten van een toehoorder kunnen sturen, leven al jarenlang in onmin met de ontvangers, die rechtstreeks kunnen ingrijpen bij een lezer. De ene groep verwijt de andere achter een reeks aanslagen te zitten op vooraanstaande Lettores. Jon is als nieuwkomer de geknipte persoon om duidelijkheid te brengen. Hij krijgt daarbij de steun van Katherina, een jonge ontvanger, en Mohammed, een Turks-Deense computerfanaat."
Echt een boek voor bibliofielen dus, waarin het op een zeker moment wel een beetje ongeloofwaardig begint te worden, maar wel tot op het laatst spannend blijft. Ook heeft het soms wel dezelfde lading als de Da Vinci-code.

Het tweede thriller van Birkegaard is 'Letter Voor Letter'. Ook hier een hoofdpersoon die iets met schrijven heeft, maar de setting en verhaallijn is compleet anders.
"Tot voor kort had ik alleen nog maar op papier mensen vermoord, luidt de openingszin van deze thriller uit Denemarken. Frank Føns, een 46-jarige redelijk succesvolle schrijver van horrorachtige misdaadromans, brengt zijn dagen door in een zomerhuisje in Sjaelland. Op een ochtend wordt hij gebeld door Werner van de politie van Kopenhagen (Werner geeft Frank bij het schrijven van zijn boeken informatie over politiezaken) met de mededeling 'Jouw lijk is opgedoken'. Er is een verminkt lijk van een vrouw gevonden net buiten de haven van Gilleleje, onder water vastgebonden met kettingen. Precies zoals een van de moorden uit Franks nieuwste boek, dat echter nog bij de drukker ligt. Er volgen meer moorden, een 'copycat' moordenaar doet een voor een de moorden uit Franks boeken na. Om de moordenaar te kunnen vinden moet Frank net zo gaan denken als hij."
Deze roman vond ik nog spannender dan de eerste. Ik werd nog meer gegrepen en had de neiging om het boek absoluut niet weg te leggen. Wel een waarschuwing: het slot is wel voor mensen met een sterke maag...

Reserveer 'Libri Di Luca' in onze catalogus
Reserveer 'Letter Voor Letter'in onze catalogus

woensdag 4 mei 2011

Honingval

Geweldig die collega's van mij die feilloos hun berichtje op dit blog kunnen aanpassen aan de omstandigheden. Zomaar vanalles over de majesteit op Koninginnedag en een film met raakvlakken naar het Britse sprookjeshuwelijk van William en Kate. Ik houd mij gewoon bij mijn spannende boekjes.
Even tussendoor:
weet je wat ook spannend is? Waar dit boek straks is terug te vinden in onze bibliotheek! Bezoekers van onze bibliotheek zullen inmiddels gemerkt hebben dat er wat verandert aan de plaatsing van de collectie. Dit alles om de lezer die op voorhand geen idee heeft waarmee hij/zij de deur weer uit zal gaan (en dat zijn er heel veel) van dienst te zijn. Ik houd van detectives en die komen straks allemaal bij elkaar te staan, zodat ik gewoon naar die ene plek kan lopen en dan staan ze daar allemaal! Maar let op, het boek waarover ik straks iets meer zal vertellen heeft een etiketje 'psychologische roman' en de psychologische romans staan op een heel andere plek. Het is trouwens niet eens een detective, het is een thriller. Het zou dus sowieso niet bij de detectives geplaatst worden. Eigenlijk is het allemaal niet vreselijk raar, want ik houd, inderdaad, van psychologische thrillers en detectives. Dus, wat is nu de moraal van dit verhaal? Ik ga de komende tijd lekker op al die plekken zoeken en wie weet wat ik allemaal voor prachtigs tegenkom.
Over tot de orde van de dag. Ik heb Honingval gelezen van Unni Lindell, een Noorse schrijfster met al meer titels op haar naam waaronder jeugdboeken.
Haar psychologische thrillers gaan over Cato Isaksen, inspecteur op de afdeling moordzaken in Oslo. Het psychologische zit 'm in de beschrijving van deze man die best aardig kan zijn, maar soms ook helemaal niet. In Honingval krijgen we te maken met zijn vooroordeel ten opzichte van een vrouwelijke agente die zonder overleg met hem in zijn team is geplaatst. Mooi beschreven hoe zich dat ontwikkelt. Het verhaal begint met twee ogenschijnlijk los van elkaar staande gebeurtenissen: een jongetje verdwijnt en een jonge vrouw komt om bij een aanrijding waarvan al snel blijkt dat deze opzettelijk plaatsvond. Rond deze twee zaken cirkelen een aantal bijzondere personages die naarmate het verhaal vordert, steeds bizarrer worden.

Ik vond het verhaal een beetje langzaam op gang komen en dat is jammer voor de afhakers onder ons, want op het eind was ik niet meer te stoppen. De boeken van Unni Lindell worden geroemd om hun plots. Zelf vond ik het jammer dat, zoals de schrijfster het zelf via de woorden van de cheffin van Isaksen aangeeft, het een reeks van toevalligheden waren die mede de zaak complex maakten. Verder is de schrijfstijl van Lindell voor de één een voorbeeld van hoe je op sobere, directe wijze, een prachtig verhaal kunt vertellen en voor de ander een voorbeeld van eenvoudig taalgebruik en 'lichte kost'. Ik zou zeggen: oordeel zelf!

Reserveer in onze catalogus

woensdag 9 maart 2011

Lezen en luisteren op z'n Zweeds!

Ik geef het gelijk toe: de aanleiding voor dit dubbelportret is het fotowerk op de omslag van het boek en de cd. Typisch Scandinavisch plaatje. Beetje somber, dat wel. Maar ik vond de gelijkenis treffend. Vandaar in dit bericht een Zweedse thriller van twee schrijvende zussen en een melancholisch album van een Zweedse singer-songwriter (Scandicana dus eigenlijk).

Het boek 'Vredig' van Grebe en Träff is een geweldig spannend boek, dat in ieder geval de verwachtingen ten aanzien van nieuw verschenen thrillers uit het hoge noorden meer dan waarmaakt.
psychologe Siri Bergman heeft een praktijk in het centrum van Stockholm, waar ze met een aantal collega's werkt. Siri woont in een zomerhuisje in een verlaten gebied bij Stockholm. Daar probeert ze de dood van haar man Stefan, omgekomen bij een duikongeluk, te verwerken. Siri's cliënten spelen een grote rol in het verhaal: een man met gruwelijke dwanggedachten, een vrouw met eetstoornissen en de jonge Sara, die zichzelf snijdt en een lang psychiatrisch verleden heeft. Het verhaal is in de 'ik vorm' geschreven en wordt afgewisseld door de gesprekken die Siri met haar cliënten heeft. Siri krijgt het gevoel dat iemand haar volgt en altijd in de gaten houdt. De dood van Sara, die op Siri's terrein wordt gevonden, is voor de politie reden tot een onderzoek. Meer en meer blijkt dat iemand Siri niet alleen de stuipen op het lijf wil jagen, maar haar wil ombrengen. Maar wie? (NBD|Biblion)

Het vorig jaar verschenen 'The Rough and Rynge' van Christian Kjellvander was aanvankelijk in de rest van Europa nauwelijks te krijgen, maar dat is inmiddels gelukkig anders. Een album dat feitelijk ook in mijn jaarlijstje van 2010 thuishoort.
Voor dit nieuwe album leefde Kjellvander een tijdje teruggetrokken in een huis ergens op het platteland. De nummers werden daarna, met band, live opgenomen. Dat gebeurde in vijf dagen tijd, in Rynge Castle. Dat klinkt zeer prestigieus, maar in feite is dit niets meer dan een schuur bij een huis, ergens in een plattelandsdorp. Zie daar: geschreven in de rough, opgenomen in de Rynge.
Het zijn tien nummers. Wat die vooral brengen is een erg melancholische sfeer. Dat komt door het akoestische, dat komt door de instrumentkeuze en sfeergeluiden en dat komt zeker ook door Kjellvanders bijzondere stem: donker, indringend, met een bijna structurele countrysnik erin.
De muziek op The Rough And Rynge komt misschien wel het beste tot zijn recht als je zelf ook ergens in een verlaten schuur zit, diep in de Zweedse bossen, je leven overpeinzend (writteninmusic.com).

Nou, aan jullie de keuze: het boek of de muziek? Of wellicht gewoon allebei?
Genieten wordt het sowieso...



Reserveer 'Vredig' in onze catalogus
Reserveer 'The Rough and Rynge' in onze catalogus

Follow me on Spotify

woensdag 20 oktober 2010

De vrouw in de kooi

Linda (Land van Dromen) wordt op haar wenken bediend, want onlangs kreeg ik het boek in mijn handen van een Scandinavische thrillerauteur die ik niet kende. Het betrof 'De vrouw in de kooi' van de Deen Jussi Adler-Olsen. Zoals bekend houd ik wel van die Scandinavische thrillers en ik ben opnieuw niet bedrogen uitgekomen.

Hoofdpersoon is de Deense rechercheur Carl Morck. Morck is een nogal uitzonderlijk persoon. Eigenlijk is hij een vervelende, mopperende man die liever lui dan moe is. Na een dramatische zaak waarbij een collega om het leven komt en een ander zwaargewond raakt ziet zijn baas z'n kans schoon en promoveert hij Morck weg naar de afdeling Q waar hij als hoofd te maken krijgt met bijzondere, onopgeloste moordzaken. Op zeer humoristische wijze wordt dit uit de doeken gedaan. Het komt er op neer dat Morck zijn eigen winkeltje op zijn eigen wijze runt, bij voorkeur met de voeten op tafel en vooral niet te hard werken. O ja, hij eist bij zijn baas één assistent die hem kan helpen met schoonmaken, koffiezetten en kopieren. Dit wordt geregeld, en zo maken we kennis met Assad. Opnieuw een schitterd karakter en op zijn geheel eigen wijze de aanjager van het lugubere onderzoek dat volgt.

Het verhaal gaat over de jonge, linkse politica Merete Lynggaard die op een dag spoorloos verdwijnt en niet wordt teruggevonden. We volgen afwisselend het onderzoek van Morck en de gebeurtenissen die Merete overkomen vanaf het moment dat ze verdwijnt. Een lugubere geschiedenis ontrolt zich waarbij wraak een cruciale rol speelt en de spanning hoog wordt opgevoerd in een uiteindelijke ultieme race tegen de klok.

Een echte pageturner. Als je eraan begint doe dat dan als je tijd hebt, want je rust niet voor je dit boek uit hebt. Gelukkig heb ik gezien dat er meer boeken in de serie Q zullen verschijnen en één daarvan heb ik inmmiddels ook al in de bibliotheek gespot: De Fazantenmoordernaars.

Reserveer in onze catalogus