Berichten weergeven met het label huwelijk. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label huwelijk. Alle berichten weergeven

maandag 11 augustus 2014

La vie d'une autre

Misschien ken je het wel. Je wordt wakker na een avond flink doorhalen, je kunt je niks meer herinneren van dat feestje, en je vrienden doen ineens heel raar tegen je. Heb je iets doms gedaan ofzo? Met het gegeven van geheugenverlies kun je interessante films maken, ik zag er al een paar. In La vie d'une autre kiest de schrijver voor een extreem geval. Een vrouw wordt op een ochtend wakker en is ineens 15 jaar opgeschoven in de tijd. Haar laatste herinnering is van de avond dat ze de liefde van haar leven ontmoet. Die eerste vonk, het eerste vrijen, dat gevoel van eeuwig geluk. Ze is weer 25 en verliefd.

maandag 13 augustus 2012

Carnage

Het begon in 2006 als een Franse eenakter op toneel: Le dieu du carnage (De god van de slachting) van de Franse schrijfster Yasmina Reza. Roman Polanski maakte er in 2011 een Amerikaanse film van en noemde hem simpelweg Carnage.

De film opent met een panorama op een speeltuin in Brooklyn, waar een opstootje tussen kinderen uitmondt in een stokslag met ernstige gevolgen: het zoontje van Penelope en Michael Longstreet (huiselijke truidragers) moet twee tanden missen. Het koppel ontvangt de ouders van de dader (gekleed om te imponeren) in hun appartement om de zaak in der minne te schikken. Maar al snel blijkt dat Alan en Nancy Cowan het voorval anders opvatten. En dan bouwt zich langzaam een verbaal steekspel op, dat niet alleen beide koppels tegenover elkaar zet, maar ook tegenover zichzelf.

Carnage toont op briljante wijze het imploderende huwelijk. De voelbare pijn van gespannen relaties en personages, die zowel fysiek als geestelijk geen kant uit kunnen. Iedereen bekent kleur en de plaatsvervangende schaamte viert hoogtij. Polanski weet dit thema altijd serieus en beklemmend uit te werken, maar in Carnage mag er daarentegen ook onbekommerd gelachen worden. Want door de fantastische acteurs, het briljante script en de typerende karakters hou je er toch en blij en opgewekt gevoel aan over. En geef je je partner nog even een lekkere knuffel. Want je realiseert je ook weer dat het toch allemaal wel meevalt.




Reserveer in onze catalogus.

maandag 30 augustus 2010

A Serious Man

Dit voorjaar was ik een paar dagen in Antwerpen. Toen het een middag te regenachtig was om door die mooie straten te zwerven, doken we als vanzelf onder in het filmhuis. Daar werden we getrakteerd op twee mooie ervaringen: een ouderwets filmhuisgevoel met 6 man in de zaal en de briljante film A Serious Man van de gebroeders Coen.

De hoofdpersoon is een wat meelijwekkende anti-held. Het leven lijkt hem van de ene op de andere dag door de vingers te glippen. Zijn vrouw wil plotseling scheiden, ze bekent een affaire te hebben met zijn beste vriend, hij wordt op z'n werk achtervolgd door een student die een hoger cijfer eist, er worden roddels over hem verspreid waardoor hij geen vaste aanstelling krijgt, zijn afhankelijke en inwonende broer kan het leven niet meer aan, zijn kinderen gaan iets teveel hun eigen gang, de dokter heeft slecht nieuws, zijn buurman heerst als een dictator over de tuingrens en tot overmaat van ramp blijkt de buurvrouw iets té sexy. En hij kan maar geen ballen tonen, want hij kent maar één manier van leven: het iedereen naar het zin maken.

In de recensie van NRC staat o.a. mooi beschreven hoe het Joodse milieu een belangrijke rol speelt in deze film. Niet in de laatste plaats doordat onze arme held uiteindelijk hulp zoekt bij drie rabbijnen. "Hun wijze levenslessen komen in achtereenvolgende episoden in beeld. Daaruit spreekt een komische, nauwelijks verhulde agressie tegen de pretenties van religieuze en andere autoriteiten, dat ze de antwoorden op levensvragen in huis te hebben. Dat zijn antwoorden die volgens de Coens nergens te vinden zijn, omdat ze niet bestaan. Daarmee is A Serious Man een komedie over volmaakte zinloosheid en de onvoorspelbaarheid van het aardse bestaan."

Het was een geweldige middag.



Reserveer in onze catalogus

maandag 12 april 2010

Rachel getting married

Voor wie de kunstfilm niet schuwt, voor liefhebbers van filmmakers als Lars von Trier en Susanne Bier: bekijk Rachel getting married. Waarom? Lees de perfecte recensie van Filmtotaal. Daarom.

In een Villa Kakelbont aan culturen, kleuren, emoties, verbaal geweld en heel veel muziek zie je hoe dicht liefde, afgunst, vrolijkheid en wanhoop bij elkaar kunnen liggen. De personages zijn levensecht, verre van perfect, soms vrij onsympathiek maar tegelijk ook liefdevol en beminnelijk. Het zijn mensen.

De regisseur (van Silence of the Lambs) sleurt je als kijker mee het moeras in, diep in de emotionele blubber van liefde, haat, jaloezie en onmacht. En liet mij met een och-zo-slecht-heb-ik-het-toch-ook-weer-niet-getroffen-gevoel achter.




Reserveer nu in onze catalogus.